Mr. Grummel Wypróbuj za darmo
INFORMATYKA 3 MIN CZYTANIA

Protokół, który decyduje, którą z tysiąca ścieżek naprawdę podążą twoje dane

Mr. Grummel blokuje aplikacje, na które tracisz czas, dopóki nie odpowiesz na trzy pytania quizowe.

Pobierz z App Store

Protokół routingu pozwala routerom sieciowym automatycznie wymieniać się informacjami o tym, które ścieżki są faktycznie dostępne, i uzgadniać między sobą najlepszą trasę, którą dane mają podążyć do swojego miejsca docelowego, bez konieczności ręcznego konfigurowania przez człowieka każdej możliwej ścieżki. Różne protokoły routingu, w tym OSPF i BGP, istnieją dlatego, że kierowanie danymi wewnątrz sieci jednej organizacji oraz kierowanie danymi między całkowicie odrębnymi, wzajemnie sobie nieufającymi sieciami rozproszonymi po internecie okazują się być naprawdę różnymi problemami, z których każdy wymaga własnego, specjalnie dopasowanego protokołu.

Routing wewnątrz jednej organizacji może zakładać pełne zaufanie do każdego routera

OSPF został zaprojektowany do działania wewnątrz własnej sieci jednej organizacji, gdzie każdy router naprawdę należy do tej samej władzy administracyjnej i można mu zaufać, że będzie udostępniał dokładne, kompletne informacje o rzeczywistym układzie sieci. Przy tym założeniu pełnego wzajemnego zaufania routery OSPF mogą wymieniać się szczegółowymi informacjami o całej topologii sieci i obliczać naprawdę optymalne najkrótsze ścieżki, korzystając z tego kompletnego obrazu – podejście, które działa dobrze właśnie dlatego, że nie trzeba zabezpieczać się przed kłamstwem routera ani przed nieoczekiwanym dołączeniem do rozmowy nieautoryzowanej sieci.

Routing między odrębnymi sieciami nie może zakładać niczego podobnego

BGP zajmuje się natomiast routingiem między odrębnymi, niezależnie zarządzanymi sieciami w szerszym internecie, gdzie żadna pojedyncza organizacja nie kontroluje ani w pełni nie ufa każdej innej zaangażowanej sieci, i gdzie każda sieć zasadnie chce ogłaszać jedynie ograniczone, kontrolowane przez politykę informacje o swoich własnych preferencjach routingu, a nie swoją pełną strukturę wewnętrzną. BGP jest zbudowany specjalnie wokół wymiany tych bardziej ograniczonych, filtrowanych przez politykę informacji routingu między wzajemnie niezależnymi sieciami – to naprawdę inny problem projektowy niż założenie OSPF o jednej zaufanej organizacji, i właśnie dlatego internet opiera się na tych dwóch strukturalnie różnych rodzajach protokołów routingu działających razem, a nie na jednym pojedynczym protokole obsługującym oba zadania.

Protokół routingu pozwala routerom sieciowym automatycznie wymieniać się informacjami o dostępnych ścieżkach i uzgadniać najlepszą trasę, którą dane faktycznie mają podążyć, a różne protokoły, takie jak OSPF i BGP, istnieją dlatego, że routing wewnątrz sieci jednej organizacji i routing między odrębnymi, wzajemnie sobie nieufającymi sieciami to naprawdę różne problemy.

Czego wciąż nie jesteśmy pewni

To, że OSPF i BGP są zbudowane wokół naprawdę różnych założeń dotyczących zaufania – pełnego zaufania wewnętrznego w porównaniu z wzajemną niezależnością między odrębnymi sieciami – i że ta różnica uzasadnia stosowanie strukturalnie różnych protokołów, to dobrze ugruntowana, potwierdzona praktyka sieciowa, na której opiera się rzeczywiście funkcjonujący internet. To, co jest bardziej realnym, wciąż trwającym problemem bezpieczeństwa i inżynierii, to dokładnie to, jak sprawić, by z natury ograniczone zaufaniem ogłoszenia routingu BGP były bardziej wiarygodnie weryfikowalne, ponieważ BGP zostało pierwotnie zaprojektowane bez silnych wbudowanych mechanizmów potwierdzających, że ogłoszenia routingu danej sieci są faktycznie zgodne z prawem, a inżynierowie sieciowi wciąż opracowują i wdrażają dodatkowe środki bezpieczeństwa, by chronić przed naprawdę zakłócającymi błędnymi konfiguracjami routingu lub złośliwymi ogłoszeniami, zamiast tej podatności być już całkowicie zamkniętą.

To mieści się w ramach Protokołów Routingu (OSPF, BGP), jednego z siedmiu tematów w Sieciach Komputerowych, jednej z siedmiu dziedzin w Informatyce, jednym z siedemnastu przedmiotów, z których aplikacja może cię przepytać.

Niech następne odblokowanie czegoś cię nauczy

Mr. Grummel blokuje aplikacje, na które tracisz czas. Trzy pytania z rzędu wpuszczą cię z powrotem, na tak długo, jak wybierzesz.

Pobierz z App Store

7 dni za darmo, potem $4.99 miesięcznie. Na razie tylko na iPhone.
Masz Androida? Dołącz do bety.

Kevin Salzmann

O autorze

Kevin Salzmann

Kevin Salzmann ma doktorat z chemii i pracuje w przemyśle farmaceutycznym. Tworzy Mr. Grummel, bloker aplikacji, który zadaje ci trzy pytania quizowe, zanim wpuści cię z powrotem.