Temu ma ten sam podstawowy kształt co Shein — tanie produkty, stale odświeżany katalog, wbudowane gry — ale mechanikę presji i pilności przesuwa dalej i bardziej otwarcie. O ile grywalizacja Sheina jest w dużej mierze oddzielona od przeglądania (tu koło fortuny, tam nagroda za odwiedziny), Temu wbudowuje niedobór i presję odliczania bezpośrednio w poszczególne strony produktów, więc niemal każdy przedmiot, na który spojrzysz, ma swój własny, mały, tykający powód, by zdecydować się szybko.
Co naprawdę utrudnia zamknięcie Temu
Liczniki odliczające przy poszczególnych produktach i wskaźniki niedoboru w stylu „zostało tylko kilka sztuk" pojawiają się na pojedynczych ofertach, a nie tylko przy wyprzedażach obejmujących cały sklep, co oznacza, że niemal każdy rozważany przedmiot niesie ze sobą własny, sztucznie wytworzony termin — dużo bardziej drobiazgową i stałą wersję presji ograniczonej czasowo oferty, po którą inne aplikacje zakupowe sięgają rzadziej. Głębokie, często najpierw zawyżone, a potem obniżone ceny („90% taniej") sprawiają, że zwykła cena wygląda jak wyjątkowa okazja, co zmienia, jak odczuwana jest decyzja o zakupie, nawet gdy sama cena sama w sobie nie jest niczym niezwykłym. Programy poleceń i nagród dokładają do tego presję społeczną, oferując punkty za nakłonienie innych osób do zainstalowania aplikacji albo zakupu czegoś, co zamienia twoje własne zakupy w coś, co aplikacja chce, byś także reklamował.
Wbudowana droga na iPhonie i gdzie zawodzi
Limit aplikacji w Czasie przed ekranem na iOS działa dla Temu tak samo jak dla każdej innej aplikacji: ostrzeżenie, ekran blokady, jeden przycisk „Zignoruj limit na dziś", który usuwa go jednym dotknięciem, wymagając jedynie kodu Czasu przed ekranem, który sam ustawiłeś i znasz. Limit oparty na czasie szczególnie słabo pasuje do presji odliczania przy pojedynczym produkcie, zaprojektowanej tak, by skłonić do decyzji w ciągu kilku minut, a nie kiedyś po tym, jak twoje zniesienie limitu w Czasie przed ekranem skończy się przetwarzać.
Wbudowana droga na Androidzie i gdzie zawodzi
Licznik aplikacji w Cyfrowej równowadze wygasza ikonę Temu po osiągnięciu limitu i oferuje dodatkowy czas w chwili, gdy go dotkniesz, a całość można dostosować lub usunąć w Ustawieniach, kiedy tylko zechcesz. Ta sama luka co na iPhonie: licznik przypadający na aplikację nie ma nic do powiedzenia na temat zegara przypadającego na produkt, który resetuje presję w chwili, gdy trafiasz na nową ofertę.
Co się zmienia, gdy opłatą są trzy pytania
Opłata Mr. Grummla kosztuje te same kilka minut prawdziwego namysłu bez względu na to, czy na liczniku strony produktu zostało dziesięć minut, czy dziesięć godzin — konkretna liczba na timerze nie ma prawa skrócić opłaty razem z sobą. To jest w tym przydatne: pilność przypadająca na produkt ma sprawić, że zdecydujesz, zanim zdążysz pomyśleć, a opłata, która zajmuje te same kilka minut niezależnie od odliczania, ustawia dolną granicę tego, jak szybko naprawdę można podjąć jakąkolwiek pojedynczą decyzję, bez względu na to, jak głośno strona twierdzi co innego albo ile sztuk rzekomo zostało w magazynie.
Realistyczny dzień
Teraz: odliczanie na jednej stronie produktu tworzy presję, która rozlewa się na kolejne trzy przedmioty, na które patrzysz, każdy z własnym zegarem, aż koszyk zapełnia się szybciej, niż faktycznie podjęto jakąkolwiek decyzję — to termin na każdej stronie decydował, nie ty, a łączna suma często staje się widoczna dopiero przy kasie, gdy wszystko zostanie zsumowane. Gdy opłata jest już wprowadzona: otwarcie Temu napotyka najpierw trzy pytania. Przedmiot, który naprawdę zamierzałeś kupić, nadal zostaje kupiony. Przerwana zostaje spirala decyzji napędzana odliczaniem, która teraz ma przed sobą kilka minut prawdziwego namysłu, zanim jeszcze dotrzesz do pierwszej strony, na długo zanim jakikolwiek zegar zdąży zacząć na ciebie naciskać.