Edge deelt hetzelfde basale deurprobleem als elke browser op deze lijst, maar voegt een mechanisme toe dat duidelijk zijn eigen ding is: Microsoft Rewards, een puntensysteem direct ingebakken in de browser dat uitbetaalt voor zoeken met Bing en algemeen browsen, later inwisselbaar voor cadeaubonnen of andere kleine extraatjes. Dat is een oprecht ongewone prikkel voor een browser om in te bouwen — de meeste bestaan puur als middel tot een doel, maar Edge geeft browsen zelf een kleine, gekwantificeerde beloning, los van wat je eigenlijk probeerde te vinden.
Wat Edge écht moeilijk te sluiten maakt
Microsoft Rewards-punten stapelen zich op via gewoon zoeken en browsen, wat betekent dat de browser vaker gebruiken een kleine maar echte beloning oplevert, vergelijkbaar in vorm met de dagelijkse-inlogbonus van een mobiel spel, behalve dan gekoppeld aan iets zo alledaags als iets opzoeken. Een op winkelen gerichte zijbalk toont automatisch cashback- en couponaanbiedingen zodra je de site van een winkelier bezoekt, wat een eenvoudige browsesessie richting het checken op een korting duwt, zelfs bij bezoeken die oorspronkelijk niets met winkelen te maken hadden. Een ingebouwde ontdekkingsfeed op de nieuwe-tabblad-pagina, vergelijkbaar met die van Chrome, betekent dat een leeg tabblad hier ook niet leeg is — er staat al content klaar voordat er ook maar één zoekopdracht is uitgevoerd.
De ingebouwde iPhone-route, en waar die het begeeft
Een iOS Screentijd-applimiet op Edge gedraagt zich zoals bij elke andere app: een waarschuwing, een vergrendelscherm, één knop "Limiet voor vandaag negeren" die het in één tik opheft, waarvoor je alleen een Screentijd-toegangscode nodig hebt die je zelf hebt ingesteld en kent. Net als Chrome draait Edge op de iPhone op Apples WebKit-engine onder zijn eigen interface, dus er is geen apart technisch gat naast het algemene gat dat elke applimiet deelt — een link die ergens anders wordt aangetikt, kan nog steeds een browservenster openen dat de limiet nooit ziet.
De ingebouwde Android-route, en waar die het begeeft
De App-timer van Digitaal welzijn grijst het icoon van Edge uit bij je limiet en biedt meteen meer tijd aan zodra je erop tikt, altijd aan te passen of te verwijderen via Instellingen. Zelfde gat als bij de meeste apps hier: de timer beheert minuten, niet een puntensaldo dat stilletjes meer browsen een klein winstgevoel geeft, ongeacht wat er daadwerkelijk wordt gebrowsed.
Wat er verandert als de tol drie vragen is
Mr. Grummels tol kost dezelfde paar minuten écht nadenken, of een sessie nu wordt verlengd door echte nieuwsgierigheid of door de stille trekkracht van een puntensaldo dat op de achtergrond oploopt. Dat onderscheid raak je makkelijk kwijt op eigen kracht, want een paar extra punten voelen op het moment zelf nooit als een echte reden voor iets — een tol die staat vóór het openen van de browser is een kans om te merken of dat écht is wat er nog een zoekopdracht toe drijft voordat het gebeurt, niet nadat het saldo alweer wat verder is opgelopen.
Een realistische dag
Op dit moment: een echte zoekopdracht wordt een paar extra, ongerelateerde zoekopdrachten zodra de rewardspunten beginnen op te lopen, geen enkele ervan verbonden met de oorspronkelijke vraag, elk individueel triviaal en samen een echt stuk tijd. Met de tol op zijn plek: Edge openen loopt eerst tegen drie vragen aan. Het specifieke ding waarvoor je kwam zoeken, wordt nog steeds gezocht en beantwoord. Wat wordt onderbroken, is de op rewards gedreven aanvulling die een sessie voorbij zijn eigenlijke doel rekt, wat nu een paar minuten écht nadenken kost vóór de browser opent, niet nadat er al stilletjes een paar extra punten zijn bijgeschreven.