LockMeOut, stworzony przez TEQTIC Apps, to blokada tylko na Androida zbudowana wokół naprawdę szczegółowej ochrony przed obejściem: oprócz standardowego blokowania według harmonogramu, konkretnie zamyka drogi, których ludzie używają, by omijać blokady mobilne, w tym tryb podzielonego ekranu, obraz w obrazie i widok wyskakującego okna oferowany przez niektóre telefony Samsunga. Ten poziom szczegółowej uwagi wobec własnych funkcji wielozadaniowości Androida sugeruje zespół, który naprawdę obserwował, jak prawdziwi użytkownicy próbują obejść blokadę, zamiast zakładać, że sam przełącznik listy blokowanych aplikacji wystarczy. Skupienie TEQTIC konkretnie na Androidzie, zamiast próby objęcia też iOS, wyraźnie pozwoliło zespołowi pójść głębiej w obejścia specyficzne dla Androida, niż mógłby sobie na to pozwolić konkurent wieloplatformowy, rozdzielający wysiłek inżynieryjny między dwa systemy operacyjne.
Co LockMeOut faktycznie robi
LockMeOut oferuje trzy tryby blokowania — wybraną listę blokad, listę tylko-dozwolonych albo tryb tylko-ekranu-blokady — z wyzwalaczami, które mogą być oparte na czasie, użyciu albo lokalizacji, plus zaplanowane przerwy, dając więcej elastyczności w tym, jak faktycznie uruchamia się blokada, niż zwykły dzienny timer. Płatna funkcja „hasła na zabronione zmiany” może wymagać hasła, zanim będzie można zmienić albo odinstalować własne ustawienia aplikacji, i obejmuje konkretnie drogi ucieczki przez podzielony ekran, obraz w obrazie i widok wyskakującego okna na obsługiwanych urządzeniach z Androidem, co jest poziomem szczegółowości, którego większość konkurencji w ogóle nie próbuje. LockMeOut obsługuje też naprawdę szeroki zakres warunków wyzwalających poza prostym harmonogramem, w tym lokalizacje z geofencingiem i progi oparte na użyciu, dając bardziej precyzyjną kontrolę nad tym, dokładnie kiedy powinna włączyć się blokada, niż zapewniłby pojedynczy dzienny timer.
Gdzie LockMeOut jest szczerze lepszym wyborem
Szczegółowa uwaga poświęcona drogom ucieczki przez wielozadaniowość Androida — podzielony ekran, obraz w obrazie, widok wyskakującego okna Samsunga — jest naprawdę dokładniejsza niż radzi sobie większość blokad, i odzwierciedla realną, konkretną wiedzę o tym, jak ludzie faktycznie obchodzą blokadę mobilną na Androidzie, zamiast ogólnego założenia, że zamknięcie aplikacji to jedyne obejście warte zmartwienia. Elastyczne rodzaje wyzwalaczy (czas, użycie albo lokalizacja) to też realna mocna strona, której Mr. Grummel obecnie nie oferuje, dająca więcej sposobów na precyzyjne określenie, kiedy blokada powinna się włączyć. To skupienie tylko na Androidzie oznacza też, że aktualizacje i poprawki błędów dla specyfiki platformy zwykle przychodzą szybciej, niż mogłyby od zespołu żonglującego jednocześnie kodem dla iOS, bo śledzić i reagować trzeba na zmiany tylko jednego systemu operacyjnego.
| Funkcja | LockMeOut | Mr. Grummel |
|---|---|---|
| Platformy | Tylko Android — brak iOS | iOS i Android (w budowie) |
| Podstawowy mechanizm | Blokowanie wyzwalane harmonogramem/użyciem/lokalizacją, zamykające obejścia przez podzielony ekran, PiP i widok wyskakującego okna | Odpowiedz na pytanie quizowe z programu aplikacji, by odblokować |
| Możliwa do samodzielnego obejścia przez posiadacza konta? | Tak, chyba że ustawione jest płatne hasło — a użytkownik, który to hasło ustawił, może też po prostu je pamiętać albo zresetować | Jeszcze niewydane — nie da się ocenić |
| Wymaga fizycznego sprzętu? | Nie | Nie |
| Cena | Freemium; dokładna cena wersji płatnej nie jest podana na dostępnych stronach | Jeszcze nieogłoszona — dołącz do listy oczekujących |
Jedna mechaniczna różnica, która naprawdę ma znaczenie
Model ochrony hasłem w LockMeOut opiera się na naprawdę użytecznej sztuczce — zablokowaniu się hasłem, które trzyma tylko ktoś inny, powiedzmy rodzic albo przyjaciel, co zamienia samotny problem z siłą woli w ustalenie między dwiema osobami. Ale używany samodzielnie, przez tę samą osobę, która je ustawiła, jest tak naprawdę obietnicą złożoną samemu sobie, bo zawsze masz opcję zapamiętania albo zresetowania własnego hasła, bez względu na to, jak mocno to postanowienie brzmiało w chwili, gdy je ustawiałeś. Pytanie quizowe Mr. Grummela nie jest czymś, co skonfigurowałeś z góry i co dlatego możesz zdekonfigurować; na każde odpowiada się na miejscu, co całkowicie usuwa furtkę „po prostu użyję hasła, które już znam”, niezależnie od tego, czy zaangażowana jest jeszcze jakaś inna osoba. Warto dodać, że ta sama podstawowa logika „ktoś inny trzyma klucz” leży u podstaw wielu skutecznych konfiguracji blokowania z udziałem rodzica albo partnera, więc model hasła w LockMeOut to naprawdę użyteczny element budulcowy właśnie dla takiego dwuosobowego scenariusza, nawet jeśli sam z siebie niewiele daje komuś działającemu całkowicie samodzielnie.
Kto powinien wybrać co
Jeśli używasz Androida i konkretnie chcesz blokady, która zamyka obejścia przez podzielony ekran i obraz w obrazie, i jesteś gotów, by ktoś inny trzymał twoje hasło, szczegółowe funkcje ochrony przed obejściem w LockMeOut trudno pobić. Jeśli wolałbyś w ogóle nie zarządzać hasłem, na żadnej platformie, i jesteś jedyną osobą zaangażowaną w rozliczanie się z siebie, to prostszy zakład, na jaki zamiast tego stawia Mr. Grummel. Warto też najpierw wypróbować darmowy pakiet LockMeOut, by sprawdzić, czy jego wyzwalacze oparte na lokalizacji i użyciu faktycznie pasują do przebiegu twojego dnia, zanim zdecydujesz, czy płatny pakiet z ochroną hasłem jest wart dopłaty. Warto też mieć jasność, że hasło naprawdę działa jako środek odstraszający tylko wtedy, gdy osoba je ustawiająca nie jest też osobą, która tego samego dnia będzie próbowała wrócić — i to jest dokładnie to ograniczenie, którego pytanie Mr. Grummela przy każdej próbie ma całkowicie uniknąć.